Karaman'ın Eski Valisi…
Yusuf Baştuğ yazdı...
Gidişi sadece tayt giyerek bisiklete binmesi miydi?
Sürekli sosyal medya fenomeni gibi paylaşım yapması mıydı?
Her zaman ve her konuda olduğu gibi, yine meselenin magazinsel boyutuna bakıyoruz.
Oysa Karaman’dan Ardahan’a uzanan yolculuğunda, yani valilik görevi süresince alınan kararlarda neler vardı?
Nasıl bir valiydi?
Bu soruya herkes farklı bir açıdan cevap verecektir.
Halk: “Sokaktaydı kardeşim. İnsanların sorunlarını dinliyordu.”
diyecektir.
Bürokrasi: “Sert, sıkıntılı, değişik bir adamdı.”
diyecektir.
Siyasetçiler: "Böyle valilik olmaz. Devlet temsiliyeti ciddiyet ister. Sosyal medya fenomeni gibi olunmaz.”
diyecektir.
Bunlara benzer cevaplar alabiliriz. Aldık da…
Ancak meseleye doğru yerden bakabilmek gerekiyor.
Halk neyi görmek istiyor?
Samimiyet, ulaşılabilirlik ve iletişim…
Yıllardır siyasetçilerde göremediği, beklediği ve aradığı en temel şey samimiyet.
Devlet ciddiyetinin farkında olarak yetişmek, devlet adamlığı sorumluluğunu taşımak elbette önemlidir. Ancak liyakatsiz bir bürokrasi anlayışının sonucunda, ciddiyet ve devlet adamlığı kavramlarının sosyal medyanın gücüne yenik düştüğü bir dönemden de geçiyoruz.
Bugün toplumun asıl beklentisi tam da burada ortaya çıkıyor.
Birçok sorun her geçen gün daha da artarken, toplum refah seviyesinin çok altında bir emek mücadelesi vermeye çalışırken; kendisini temsil etmesi ve haklarını araması için vekil tayin ettiği siyasetçilerin samimiyetsiz, ulaşılamaz ve iletişim kurulamaz bir yükseklikte olduğunu gördükçe, toplumun karşısına bu tür tabloların çıkmaya devam etmesi kaçınılmaz hale geliyor.
Giden eski vali gitti…
Peki neden?
Bu şehirde altına imza atılan kararlar nasıl alındı?
Kimler o günlerde bu süreçlerin parçası oldu?
Bu şehir ihanete mi uğradı?
Yatırım denilen ve “çok önemli” diyerek kamuoyuna sunulan işler tamamlandı mı?
Açılışlar, toplantılar, görüşmeler…
Ve daha niceleri…
Bütün bunların ardında cevap bekleyen sorular var.
Peki, bu soruların cevaplarını kim veya kimler verecek?
Bu gidişin ardından çok şey olur mu?
Belki olacak…
Belki de bu gidiş, daha büyük gelişmelere gebe.
Bilemiyoruz.
Yine bir bilinmezliğin içinde, sonucu henüz netleşmemiş bir süreçle karşı karşıyayız.
Her zaman olduğu gibi bekleyip göreceğiz.
Hani “Pandora’nın Kutusu” derler ya…
Belki de şimdi o kutunun kapağı aralanıyor.
Ve içinden ne çıkacağını hep birlikte göreceğiz.